โหมดงาน

"ความซาบซึ้งในความผันแปรของธรรมชาติ คือแก่นแห่งศิลป์และการดำเนินชีวิต"

คุณผู้อ่านอาจเข้าใจว่าดิฉันกำลังอยู่ในภวังค์เพ้ออยากเป็นชาวธรรมชาตินิยมหรือเปล่า ประโยคที่นำมานี้คือใจความสำคัญของคำว่า "โมโนโนะ อะวะเหระ"(mo-no-no a-wa-re)ที่อาจารย์ประวัติศาสตร์ของดิฉันย้ำบ่อยๆในชั้นเรียนว่าเป็นหัวใจของวิถีชีวิตและศิลปะชั้นสูงของญี่ปุ่น จนกลายเป็นสิ่งที่จำได้แม่นเกี่ยวกับประเทศนี้แม้ว่าข้อมูลตัวเลขทั้งหลายนั้นได้หนีจากขดสมองกลับไปสู่หน้ากระดาษเสียเกือบหมดแล้วละค่ะ

แนวคิดว่าฤดูกาลที่แตกต่างสะท้อนสัจธรรมในชีวิตอาจไม่เด่นชัดมากในบ้านเมืองเรา (จนกระทั่งมีเพลงของค่ายเบเกอรี่แว่วมาโดนใจ) และแม้ในประเทศที่มียามหนาวขาวโพลน ร้อนแล้ง ฝนฉ่ำ ร่วงโรย ผลิบาน อยู่ตลอดปี ก็ไม่มีชนชาติใดจะแสดงออกถึงความซาบซึ้งในสัจธรรมนั้นผ่านศิลปะ และ การใช้ชีวิตเหมือนชาวญี่ปุ่น ดูได้จากความประณีตในสิ่งเล็กๆและพิธีการต่างๆล้วนเกิดจากความชื่นชมธรรมชาตินี้ ไม่ว่าการย่อธรรมชาติในการจัดดอกไม้แบบอิเกบานะ สวนหิน ต้นบอนไซจิ๋ว หรือ การพากันออกมานั่งสังสรรค์ใต้กลีบอ่อนหวานบานสะพรั่งของซากุระทุกๆปี จนชาวโลกพากันนิยมตามไปด้วย

anywhere ฉบับนี้นำความสดชื่นจากซากุระแรกแย้มที่เซนไดและเมืองท่องเที่ยวอีกหลายเมืองในภูมิภาคโทโฮกุ ซึ่งเป็นจุดหมายเดินทางแห่งใหม่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่นที่นักท่องเที่ยวช่างเสาะหากำลังสนใจมาก เพราะเขตนี้นอกจากมีเมืองใหญ่ทันสมัย และไฮไลท์สทางวัฒนธรรมไม่แพ้เที่อื่นๆ ยังโดดเด่นด้วยธรรมชาติงดงามและของกินอร่อยอุดมสมบูรณ์ เพื่อให้ได้อารมณ์สุนทรีย์ก่อนเปิดไปที่ Voyage: Blossoming Sendaiหยิบสาเกเย็นๆมาเตรียมจิบตอนอ่านสักขวดดีไหมคะ

สัจธรรมของความเปลี่ยนแปลงยังคงเป็นแก่นสารที่ได้ในจุดหมายอีกแห่ง คือ อิสลามาบัด ประเทศปากีสถาน นักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ใจกล้าเริ่มสนใจเดินทางไปสู่แหล่งอารยธรรมพุทธโบราณอย่างไม่หวั่นข่าวการก่อการร้ายโดยมุสลิมหัวรุนแรง นอกจากได้เยี่ยมซากความรุ่งเรืองของศาสนาพุทธแล้วอาจได้เจริญมรณานุสติสร้างบุญกุศลไปในตัว เพื่อให้มั่นใจสักนิดต้องบอกคุณผู้อ่านด้วยว่ากระทรวงการต่างประเทศไทยยืนยันก่อนนิตยสารวางแผงว่ารอบๆอิสลาบัดนั้นปลอดภัยไปเที่ยวได้ค่ะ และ การบินไทยก็เพิ่งเปิดเส้นทางตรงสู่มรดกโลกที่เมืองนี้ ลองชั่งใจดูกับคอลัมน์ Escape: Islamabad in high spirit

อันที่จริงการหาความสุขความสงบอาจไม่ต้องไปไหนไกล ฉบับนี้มีมุมมองใหม่ในการหาที่เงียบๆเย็นกายเย็นใจในกรุงเทพบ้านเรา ที่หายากกว่าห้างสรรพสินค้า และ บาร์คาเฟ่นัก มุมเงียบและร่มรื่นหลายแห่งอยู่ในมูลนิธิ หรือ สถาบันต่างๆที่ภายนอกดูเป็นทางการจนคุณอาจไม่เคยนึกจะเข้าไปเพียงนั่งเล่น แต่ที่จริงต้อนรับให้ทุกคนมาใช้บริการ พลิกดูที่ Bangkoks peaceful space เป็นบรรยากาศที่หลายคนฝันอยากให้มีมากๆในกรุงเทพ อ่านจบเล่มแล้วอยากให้คุณผู้อ่านนึกเล่นๆหน่อยสิคะ ว่าเสียดายจังกทม.น่าจะปลูกต้นไม้ดอกสีสวยๆให้บานสะพรั่งทั่วเมือง แล้วเราจะได้มีช่วงปูเสื่อชมดอกไม้กันบ้าง!

......................................................................................

ขอหยิบยก editor's Note ของหนังสือ anywhere ฉบับพฤษภาคม 2006 มาให้อ่านแทนคำอธิบายทั้งหมดในเล่มค่ะ

ฉบับนี้เราเขียนเรื่อง Escape: Islamabad in high spirit งานเขียนออกแนวสารคดีมาก แต่อัดแน่นไปด้วยความรู้

เดี๋ยวจะมาอัพเดทรูปให้ดูวันหลังนะคะ ไปหาซื้อหนังสือได้แล้วตามแผงหนังสือทั่วไปจ๊ะ

.......................................................................................

โหมดส่วนตัว

ช่วงนี้มีความสุขกับชีวิตดี สุขอยู่กับเสียงเพลง ใช้ชีวิตประจำวันกับท่วงทำนองของดนตรี

เมื่อคืน โดนดีเจASHTRAY จาก www.nakedstudio.net มอมด้วยเพลงยุคอัลเตอร์เนทีฟ ขุดกรุเพลงโดนใจในยุคสมัยวัยรุ่นตอนต้นมาให้ฟัง จนรุ่งสาง ก่อนจะปิดท้ายด้วยเพลงลูกทุ่งอย่าง "ไก่จ๋า" และนอนหลับไหลในยามเช้า

ซุย ซุย กลับมาสู่อ้อมอกแล้ว อ้วนขึ้นเป็นกอง ทำสถิติ กินตับปิ้งได้ 5 ไม้ต่อวัน นอนหลับปุ๋ย โอ๋เอ๋กันทั้งคืน เอาหน้ามาซุกพุงของเราทั้งคืน ไม่ยอมห่างกาย

อยากดูละคอนถาปัด จุฬา พรุ่งนี้แล้วสินะ หาคนไปดูด้วยยังไม่ได้เลย ดูละคอนมันไม่เหมือนดูหนัง ไปดูคนเดียวมันวังเวงใจยังไงชอบกล ใครไปดูบ้างหนะ หนีบเราไปดูด้วยคนสิ

เบื่อความเหงาที่เข้ามาเกาะกุมหัวใจ มาเป็นพักๆ เหงาเป็นวูบๆ บางทีก็เพลินดีกับชีวิตอิสระอยู่คนเดียวมีเวลากับตัวเอง แต่บางทีมันก็เหงาซะจนนั่งน้ำตาคลอ อยากนอนกอดใครสักคน ตื่นเช้ามาเรายังอยู่ในอ้อมแขนเขาคนนั้น อบอุ่นดี . . . คุณอยู่ที่ไหน รีบมาหาฉันเถอะ ฉันเหงา!

คืนนี้ฉันจะออกไปไหนสักที่

ที่ที่มันอึกทึกคึกโครม

ที่ที่มีวัยรุ่นเสี่ยวๆ ไปเปรี้ยวกัน

ที่ที่มีวัยรุ่นตอนกลางอย่างฉันไปแฝงตัว

ที่ที่มีชาวต่างชาติเกร่อถนน

ที่ที่มีเสียงเพลง เรคเก้ สกาฟัง

ที่ที่จะมีแต่เพื่อนกันเอง ให้พูดคุย

"สกาเบอร์รี่" BrickBar, See ya to Nite man!!!

when was the last time we visited the temple?

จริงหรือ? ที่คนเราจะนึกถึงวัดก็ต่อเมื่อมีทุกข์

ความสุขที่แท้จริงหาได้ที่ไหน?

ทุกข์เกิดจากอะไร?

ทำไงให้ "ความสุข" อยู่กับเราตลอดไป?

มีทางใดที่จะดับทุกข์ได้บ้าง?

"ความอยาก" นี่ใช่ทุกข์หรือเปล่า

วันพระวันเจ้าอย่าลืมเข้าวัดนะคะ

ซีรีย์รวมเพลงที่หยิบเอาตำนานในแขนงเพลงต่างๆ ใสประแป้งแต่งตัวใหม่ในสไตล์อิเล็กโทรบอสซา กับแนวคิดล่าสุดที่อัญเชิญเพลงอมตะนิรันทร์กาลของ BoB Marley บรรพบุรุษเพลงเร็คเก้ มาทำใหม่ ให้กลายเป็นดาบสองคมที่คอเพลงเร็คเก้ไม่อยากเข้าใจ เพราะนั่นหมายถึงคุณค่าในเนื้อหาของเพลงซึ่งโดนลอกคราบให้กลายเป็นเพลงเอื่อนเอนสำหรับน้องนางในชุดบิกินี่ตัวจิ๋ว ที่เอาเข้าจริง ไม่ต้องมีเนื้อร้องเลยยังน่าฟังเสียกว่า เจตนารมณ์ดีแต่ถ่ายทอดออกมาไม่ถึง