นาฬิกาผมถ่านหมดแล้ว
มันไม่ยอมเดินออกจากกลางคืนเสียที
ถึงระเบิดจะลง
แต่อย่าลืม 10+1 ข้อนั้นหล่ะ
สมมาตรปราถนานะครับ

เวลาสุข เศร้าจะตามมา

ส่วนเวลาทุกข์ สุขก็จะตามมาเช่นกันค่ะ

ชอบประโยคที่ว่า "ไม่พูดไม่ได้แสดงว่าโง่หรือว่าไม่รู้สึก" จริงนะ บางทีการเงียบก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้สึกรู้สาหรือโง่งม เพียงแค่เราไม่อยากพูด อยากให้เค้ารู้สึกเองมากกว่า ...

มันเป็นวัฐจักรชีวิตน่ะค่ะ
มีแต่สุขเดี๋ยวชีวิตมันจะไม่สมดุล

ลองฟังเพลง ติ๊กต่อก (Tiktok) ของ ปาล์มมี่ อัลบั้ม: Beautiful Ride

น่าจะโดนหรือไม่ก็ฟังทั้งอัลบัมเลย ลองฟังดีๆ นะ

เดี๊ยวหาชุดกันรังสีก่อน กลัวๆ กลัวโดนรังสี กลัวโดนลูกหลง

ฉันเอาถ่านออกจากนาฬิกาชีวิตบ่อยๆ
เคยเล่นแกล้งตายแบบชินจังด้วย
หายไปเลย หายแบบหายหัว
กลับมาจึงรู้ว่ามีหลายคนเป็นห่วง

โอ! ฉันไม่ตายจริงๆหรอกน่า
แค่แกล้งตายเท่านั้น
ถ่านอยู่ในมืฉันอ
รักฉันก็ยัดถ่านกลับเข้าไปสิ

ช่วงนี้ช่วงปิดเล่มหรือเปล่าคะ
ที่นี่ใช่... แต่ชิลๆค่ะ
ปิดเล่มทุกเดือนแบบนี้ ชิน...

วินด์ : จริงๆ ก็ทำตามรายการแห่งความสุขไปได้หลายข้อแล้วละ ช่วงนี้เรามีความสุขดี สุขมากด้วยละ

Fill: ชีวิตต้องบาลานซ์ช่ายเปล่าค่ะ

Pito: บางเรื่องเราต้องนิ่งกับมัน

ยายแม่บ้าน: อยากสุขไปนานๆ ค่ะ

เฮียแบงค์: ส่งมาให้ฟังสิค่ะ ช่วงนี้ความรู้ด้านเพลงไทยตีบตันค่ะ
ปอเลือกบอมบ์เป็นคนคนค่ะ ไม่ต้องกลัวลูกหลง ถ้าไม่ได้ทำอะไรสะกิดรังสีอำมหิตของปอ รับรองได้ว่า อยู่ต่อล้อต่อเถียงกันอีกนานค่ะ อิอิ

ตินกานต์: ปิดไปแล้ว เปิดเล่มใหม่แล้ว เตรียมตัวปิดอีกแล้ว และเตรียมตัวเปิดใหม่อีกแล้ว ประชุมมาราธอนมาก ทั้งวันพักเป็นช่วงๆ นี่ยังประชุมไม่เสร็จเลย ฮือ ฮือ
ชินมาก แต่หลงรักไปแล้ว เลยถอนตัวไม่ขึ้น

วันนึงก็มีแค่ 2 ครั้งเอง ที่เข็มสั้นจะเจอกับเข็มยาว
ความสุขเพียงสั้นๆ ก็ทำให้พอมีแรงเดินต่อ

* ผมหมายถึงที่เลข 12 น่ะ

หลงรักระฆังแห่งเวลา...
ช่วงที่ชีวิตมีความสุข
แต่มันก็มักจะเดินผ่านไปรวดเร็วเสมอ...
อดนึกเสียดายไม่ได้
ก็ได้แต่เฝ้ารอจังหวะให้มันเดินกลับมาอีกครั้ง

แต่คราวนี้...ไม่พลาดที่จะดัก
เอาถ่านออก

แล้วโอปอจิ้มได้ประเทศไหนล่ะคะ

เราก้อมีความสุขมาหลายอาทิตย์เเล้ว

เเต่พรุ่งนี้ก้อคือวันที่ฉันมีทุกข์

ก้อเพราะเพื่อนทิ้งฉันให้มีความทุกข์อยู่คนเดียว

ในขณะที่เขาไปสนุกกัน

เเล้วพี่โอปอล์ได้ไปเที่ยวไหนหรอค่ะ

อำมหิต



ติ๊ก
ติ๊ก

.
.
.
ติ๊ด ด ด ด ด ด

โอ้ .. ขอประชุมแบบเอานิ้วจิ้มโลกบ้างจิ
อยากทำแบบนี้มั่งจัง 555
จะหลับหูแอบเปิดตา .. จิ้มไปแถวๆอเมริกาใต้อ่ะ

วันนี้ อยากจะเม้งลูกน้อง
แต่พยายามสงบจิตสงบใจ
กลายเป็นตำหนิเนียนๆไปแทน

อำมหิต ติ๊ด
ติ๊ด
ติ๊ด ... ตูม
แกมีรังสีอำมหิตตะโรกับเค้าด้วยเหรอน้องปอ โกรธคนเป็นด้วยเหรอวะ ทำให้พี่เห็นซักทีเป็นบุญตาเหอะ พี่เห็นแกอารมณ์ดีตลอดปีตลอดชาติ จนนึกว่าแกมีแต่โหมดตลกคาเฟ่ ช่วงแกเศร้าพี่ก็ไม่เห็นแกจะโมโหอะไร เห็นอยู่เงียบเงียบคนเดียวได้ เอาน่าน้องรักอย่าหงุดจิตไปเลย ไปกินเหล้ากันดีกว่า ไม่เจอใน msn เลย โทรไปก็ไม่รับ แถมไม่โทรกลับอีก วันก่อนพี่ไปแซ็กโซโฟนมา เจอพ่อปอด้วย พ่อแกมันส์วะ เลี้ยงเหล้าพวกพี่ด้วย ฝากขอบคุณพ่อด้วยนะ ถ้าว่างมาออฟฟิสพี่นะ เอาแผ่นไรส์มาด้วย มีของดีให้
น้องครับพี่อยากไปลอนดอน

a7day: เลือกได้ก็ขอมีความสุขนานๆ ค่ะ

Krinchow and Painting : ลักไก่กันเลยนะคะ

hajiko: ขอเก็บเป็นความลับดีกว่าค่ะ เอาไว้ติดตามในงานเขียนนะคะ

jealous: เพื่อนไม่ได้ดั่งใจก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ

แก้ว: ติ๊ดดดดดดด

Horray: ตอนนี้อยากไปแอฟริกาหนือค่ะ

พี่รัตตี้: แหมจะให้ตลกคาเฟ่ทุกวันได้ยังไงพี่ โกรธคนเป็นนะ อยู่ที่จะแสดงออกหรือเปล่าเท่านั้นเอง
ไปเจอพ่อปอวันไหนนี่ปอคุยกับพ่อครั้งล่าสุดเมื่อคืนวันอาทิตย์ไม่เห็นพ่อบอกอะไรเลย ซุ่มมากเดี๋ยวนี้ ไปไหนไม่ชวนลูกเลย (บอกหน่อยดิพ่อไปกับใคร อยากรู้ๆ สาวๆ หรือเปล่าอิอิ)
ของดีหนะอารายยยยย ได้เพลงใหม่ๆ มาเหรอ
ไว้ว่างๆ จะกลิ้งไปหา ไม่ได้ออนไลน์อะ วันจันทร์ไปพัทยา วันอังคารประชุมทั้งวัน ไม่ได้โทรกลับเพราะระบบโทรศัพท์มันห่วย ช่วงนี้อยากคุยก็ฝากข้อความทิ้งไว้หรือไม่ก็โทรจิตเอาละกันนะจ๊ะ

เวลาแห่งความสุขมักจะสั้นครับ
แต่มันก็ยั่งยืน ยาวนาน ตราตรึงในใจเรามากมาย... จริงไม๊ครับ?

อย่าระเบิดลงเลยครับ...
หาทางปล่อยอารมณ์ออกมาบ้าง วันละนิดก็ยังดี
ผมเคยระเบิดลง... เพื่อนๆถึงกับอึ้ง... ไม่เคยเห็นไอ้โหดเป็นแบบนี้...
อีกอย่าง... เมื่อระเบิดลงไปที... เราจะรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอจัง... เป็นไม๊ครับ?

And u're right...
Didn't say anything, doesn't mean that u're stupid or numb...
Just beyond word,right?

ปล. ใช่ครับ! สำหรับผม ผมว่ามันเป็นการประชุมที่น่าอิจฉามาก ... ถึงขนาดต้องหมุนลูกโลกและเอานิ้วจิ้มกันเลยทีเดียว... มึน แต่น่าสนุก...

แบบนี้คงได้เวลาย้อนกลับไปอ่าน entry แรก ๆ แล้วมั้งครับ..

รายการแห่งความสุข I/II
จะได้ดีขึ้น

อยู่ให้มีความสุข
กับความเศร้า
เนี้ยมันทำไงน่า
ไม่อยากเศร้าอีกแล้ว ไม่มีเรี่ยวแรงจะทำงาน

เคยเป็นไหมครับ....

เวลาเรามีความสุขมากๆ มักจะมีช่วงนึกที่ทุกข์จนสุดทน ..
ผมเกิดขึ้นบ่อยจนบางครั้งบอกตัวเองให้ทุกข์บ้างก็ได้ สร้างมันให้ทุกข์เล็กๆเบาๆ ไม่หนักมาก ดีกว่ารอให้มันทุกข์มากจนรับไม่ไหวในอนาคต..ตลกดีแต่มันก็เกิดขึ้นจิงๆกับ ความคิดวนๆเหมือนแหวนวงกลมของผม

นาฬิกาความสุขอาจจะมีขาย ณ.ที่ได้ซักแห่งบนโลกที่แห้งแล้งซึ่งน้ำใจ...หรือซักแห้งที่หลุดพ้นซึ่งพันธะณาการความคิดๆหนักของชีวิตในยุควุ่นวาย

ถ้าเจอขอซักเรือนนะครับ




---

ชีวิตส่วนนึงของคุณทำให้ผมอิจฉารู้ไหมครับ... ตั้งแต่เด็กแม่มักถามผมเสมอว่า " อยากไปเที่ยว กทม. ไหม" มันน่าตื่นเต้นใช่ไหมครับ สำหรับชีวิตเด็กบ้านนอกคนนึงที่มองกรุงเทพใหญ่เท่าแผนที่ทวีปเอเชียขนาดย่อมๆ ... การเดินทาง ... มันทำให้คิดถึง เหตุการณ์ข้างหน้าที่มักขาดเดาไม่ได้ว่า จะสุข หรือทุกข์ ..(แต่ผมไม่เคยห่วงเพราะผมมักเตรียมความทุกข์เล็กๆไปแลกเปลี่ยนทุกข์หนักๆในอนาคตเสมอ..


ผมนอกเรืองไปเยอะไหมคัรบเนี้ย.. ผมคงมีความสุขกับกันนั่งบ่นกับจิตสำนึกตัวเองมาเกิดไป..ในวันนี้


take care ครับ