เหมือนนกปีกหัก
ยามที่กระเป๋าเป้ใบเก่ง
และรองเท้าคู่โปรดไม่ได้ออกย่ำโลก
"เฉา"
คือ
ปฎิกิริยาทางเคมีที่ส่งผลต่อร่างกาย
เมื่อไม่ได้รับการตอบสนองเรื่องการเดินทาง
"เดือนหนึ่งแกอยู่เมืองไทยสักกี่วันเชียว"
เสียงเพื่อนกระแนะกระแหนลอยเข้าหูซ้ายโดนสกัดอยู่ที่หูขวา
"ก็เพราะแบบนี้ไง เลยนั่งเฉาอยู่นี่"
ปกติกระเป๋าเป้ไม่เคยได้หยุดทำงาน
ทำตัวไม่ชินกับเมืองใหญ่เอาซะดื้อๆ
แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึง "เฉา" ได้ขนาดนี้
ทั้งที่นับนิ้วมือดู อืม. . . ก็เพิ่งกลับจากเดินทางมาไม่ถึงสองอาทิตย์
คงเหมือนคนที่ได้ดื่มกาแฟทุกวัน
แล้ววันไหนไม่ได้ดื่ม
ร่างกายขาดคาเฟอีนฉันพลัน
เลยเกิดอาหารง่อยๆ ไม่ตื่นตัว
ระบบชีวิตประจำวันหมุนเวียน
ตื่นเช้าดูทีวี เช็คข่าวสารบ้านเมือง
สาย บ่าย เย็น ค่ำ
ทั้งวันนั่งอยู่ออฟฟิสทำงาน
ไม่ค่อยได้งานเท่าไหร่นัก
เพราะแอบอู้อยู่บ่อยๆ (ตัวอย่างที่ไม่ดี)
เขียนงานไม่ออก
เมื่อจินตนาการถูกตีกรอบด้วยคำว่า "ออฟฟิส"
ปกติจะเขียนงานที่บ้านตอนดึกมากกว่า
เมื่อจินตนาการไม่โลดแล่น
เลยต้องกระตุ้นสิ่งนั้นด้วยเสียงเพลง
ฟังเพลงจนจะหมดฮาร์ดดิสอยู่แล้ว
งานยังไม่คืบหน้า
"- -"
ดึก
เวลาทำงานเพิ่งเริ่มต้น
พร้อมกับโสตประสาททางหูที่เลือกเสพย์เสียงเพลงอีกครั้ง
ต่อมเริงราตรีไม่ทำงานในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา
สหาย disapear ไปต่างจังหวัดกันหมด
ซุยซุย สุดที่รักยังหนีไปซุกอกแม่ที่บ้านอีก
ชีวิตตัวคนเดียวจึงเหมือนนกปีกหักด้วยประการฉะนี้
ศุกร์ - เสาร์ - อาทิตย์นี้
เจอตัวเป็นๆ กันได้ที่
thetravelbar
กิจกรรมสุด Hip ใจกลางกรุง
http://www.the-travel-bar.com/TRAVELBAR/index.php
Click อ่านรายละเอียดได้ แล้วเจอกันที่ Central World
งานนี้เราไปเป็น ผู้ให้คำแนะนำเรื่องการเดินทาง ที่บาร์สุดฮิป "travelbar"
แล้วเจอกันนะคะ เดินเข้ามาทักได้ ห้ามเอาไม้แหย่ แต่ให้อาหารได้ค่ะ อิอิ
ฟังเพลง Give it up กัน
เผื่อจะสดชื่นขึ้นบ้าง
