4 สิงหาคม 2006
คนเรารู้จักคำว่าชนะมาตั้งแต่ปฏิสนธิ
เราแหวกว่ายเอาชนะตัวอื่นรอบกาย
เพื่อหาโอกาสได้เข้าไปฟูมฟักอยู่ในรังไข่ใบน้อยของผู้หญิงคนหนึ่ง
แล้วฮอร์โมนของหญิงสาวในวัยเจริญพันธ์จึงมีอันเปลี่ยนแปลง
หญิงสาวคนนี้จะเฝ้าฟูมฟักเราให้ออกมาสู่โลกภายนอก
สัมผัส ต่อสู้ เรียนรู้ และ โลดแล่น ในโลกใบนี้
"แม่ให้ชีวิตลูก และแม่เลี้ยงลูกได้แต่กาย แต่ใจลูกต้องเรียนรู้เอง"
แม่บอกฉันเสมอในเรื่องนี้
"ลูกเป็นหนึ่งในอสุจิของพ่อที่แข็งแรงที่สุด
รู้จักคำว่าชนะก่อนคำว่าแพ้เสียอีก
เพราะฉะนั้น
อย่าคิดว่าตัวเองแพ้
เพราะลูกชนะมาตั้งแต่เกิดแล้ว"
พ่อให้ข้อคิดในการใช้ชีวิต
ฉันเกิดขึ้นมาจากความรักของชายหนุ่มหญิงสาวคู่นี้
ในวันนี้ฉันจึงอยากขอบคุณ
ที่เขาทั้งสองได้ช่วยกันสร้างฉันขึ้นมา
ขอบคุณพ่อที่ให้ลูกมีโอกาสได้วิ่งแข่งกับคนอื่น
ขอบคุณแม่ที่เสียสละที่สุดของลูกที่มอบพื้นที่ในครรภ์
เพื่อให้ลูกได้มีพัฒนาการในร่างกายครบ 32 ประการในตลอด 9 เดือน
ขอบคุณแม่บุญธรรม (แม่กาของลูกนกกาเหว่า)
ที่ถึงแม้แม่จะไม่มีน้ำนมจากอก อาหารของความอาธรมอบให้ลูก
แต่ความรักที่มีล้นใจของแม่
ลูกรับรู้อยู่ตลอดเวลา
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาหมุนเวียนในวัฏจักรชีวิต
ทำให้เราเกิดการเรียนรู้ในเรื่องใหม่ๆ ได้ทุกวัน
25 ปี
ที่ฉันได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตในโลกใบนี้
โลกอันมหัศจรรย์ที่ไม่หยุดเปลี่ยนแปลง
ทำให้สิ่งมีชีวิตตัวนี้ค้นหาต่อไป
>
>
>
>
ฉันยังไม่หยุดค้นหา . . .
ตราบใดที่ลมหายใจมันยังทำงานได้ดี
4 สิงหาคม 2006
วันนี้ฉันมีอายุครบ 25 ปีบริบูรณ์
