เช้าวันนี้เธอกำลังออกเดินทาง
ไปยังดินแดนที่ฉันยังไม่เคยไปถึง
เธอถามฉันว่า "อยากไปด้วยกันไหม?"
ถ้าฉันตอบว่า "ไป" เธอจะหอบฉันไปด้วยจริงจริงเหรอ
ไดอารี่ทำมือสีส้ม ลายแผนที่โลก เล่มถนัดมือที่เธอบรรจงทำด้วยตัวเอง
ของขวัญวันเกิดที่มาช้าไป เกือบสองเดือน
เธอเอามันมามอบให้ในค่ำคืนที่เธอกำลังจะจากไป
ฉันกำลังสับสน
กว่าจะเริ่มเผยความในใจออกมา
เวลาก็มีทีท่าว่าจะไม่คอย
ความในใจมาช้ากว่าของขวัญวันเกิดเสียอีก
"เอาเก็บไปคิดเป็นการบ้าน ว่าเราต้องการกันจริงๆ หรือไม่"
โจทย์ของการเดินทางครั้งนี้ของเธอ
ฉันจะรอวันที่เธอกลับมา
พร้อมกับคำตอบที่มาจากใจ
ไม่ว่ามันจะดีหรือร้ายฉันก็ยังอยากจะได้ยิน
.
.
.
เพราะฉันรู้ว่าเธอนั้นมีค่า ที่ไม่อาจจะมองด้วยตา
ยิ่งได้พบก็ยิ่งได้รู้ว่า เธอคือนางฟ้า เธอคือนางฟ้า
ท่อนหนึ่งในเนื้อเพลง นางฟ้า ของพรู
ที่เธอร้องกึ่งกระซิบข้างๆ หู
ในยามที่ฉันอยากให้เธอร้องเพลงให้ฟัง
ฉันได้ยินแล้ว
และหัวใจฉันกำลังพองโต
รูปถ่ายที่เรากดซัตเตอร์บันทึกเอาไว้ในค่ำคืนแห่งการลาจาก
มีฉันและเธอ
กับเหล่าบรรดาแมวเหมียวของเรา
เราตั้งชื่อภาพว่า we are family
ฉันนั่งดูมันทั้งวัน
เวลานี้เธอจะนั่งดูรูปของเรา เหมือนฉันไหม?
เสียงเพลงที่ดังก้อง
จากแผ่นซีดีที่เธอคัดสรรให้
ให้ฟังกี่ครั้งฉันก็ไม่เคยเบื่อ
ฉันชอบตอนที่เรากำลังลาจาก
เธอลงไปจากรถ
แล้วหันกลับมา
พุ่งพรวดเอาจมูกของเธอมาแตะที่แก้มบางบางของฉัน
หอมครั้งสุดท้ายก่อนเดินทาง
อ่อนหวาน ละมุน ละไม
สัมผัส รูป รส กลิ่น เสียง
ของเธอ
มันจะตราตรึงอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป
ถ้าหากเรา "ไปต่อ" กันได้ฉันก็ยินดี
แต่หากว่าทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างที่หวังฉันก็สุขใจ
ที่ครั้งหนึ่งฉันเคยอยู่ในห้วงเวลาของความรู้สึกดีดี
กับผู้ชายที่อบอุ่นเช่นเธอ
ฉันไม่กล้าที่จะเอื้อนเอ่ยคำใดออกไปให้เธอได้ยิน
เพราะฉันกลัวว่า คำนั้นจะผูกมัดเราเอาไว้
แล้วหัวใจของเราจะดูราวไม่อิสระต่อกัน
โชคดีในทุกย่างก้าวการเดินทางของเธอ
ฉันจะรอเธออยู่ตรงนี้
จนกว่าเธอจะกลับมา
นี่ฉันตกหลุมรักเธอแล้วหรืออย่างไร อีแกวาฬ !
ปลูกต้นรักกันไหม?
เลือกฟร้อนสีชมพูครั้งแรกใน Blog
เพราะวันนี้โลกของฉันเป็นเฉกเช่นสีชมพู
