ดีเปรสชั่นความคิดถึงอ่อนตัวลงเป็นเพียงแค่พายุที่พัดผ่าน
สสารมวลรวมกระจายอยู่ทุกหย่อมหญ้า
ใช่ว่ามันจะน้อยลง
แต่มันไม่รุนแรงเท่าสองวันแรกที่ก่อตัว
อานุภาพความคิดถึง
เป็นอัตราเร็วเฉลี่ยที่ไม่สามารถประเมินค่าได้
รุนแรง ถาโถม
จนต้องตั้งคำถามกับคนรอบกายว่า
"คนเราสามารถตายเพราะความคิดถึงได้ไหม?"
สองวันผ่านไป
อากาศยังขมุกขมัว
พายุความคิดถึงยังทำงานอยู่เป็นหย่อมหย่อม
สายลมจะเปลี่ยนทิศ
หอบเอาความคิดถึงของฉัน
ไปส่งถึงใจเธอได้หรือเปล่า?
ห่างไกลกันเหลือเกิน
พับแผนที่โลก
เป็นแกนสมมาตร
เธออยู่ส่วนปลายสุดของแผนที่เชียว
คิดถึงนะ อีแกวาฬ
อยากให้เธอมาวิ่งเล่นอยู่ในจิตนาการของฉันเสียจริง
แล้วเธอจะได้รู้ว่า
สายรุ้งที่พาดผ่านหลังพายุอ่อนตัวลงสวยงามแค่ไหน
ไปวิ่งเล่นในจินตนาการกันดีไหม?
Rainbow above trees Paris, France
Photo by : Gettyimage
